Pinalalakas ko ang aking suliranin. Pinakakain ko ng dalawang bandehadong pagdududa at takot. At pinaiinom ng walong pagsambit ng “ayoko na” bawat araw.

Hindi porke’t mandirigma, wala na sa bokabularyo ang mga salitang “suko na.” Hindi porke’t matapang, hindi niyo na ipaglalaban. At hindi porke’t nagtitiis, humihinga pa.

Habang nagtatabaan ang mga suliranin sa buhay, siya namang pagtakas ng sigla at sustansiya sa aking katawan.

Kaya ko pa ba? Baka.

Parang masarap ‘yang baka.

(Photo credit to pixabay.com)

Advertisements

Mula pa naman noon, ang tao ay kinakahon na. Minamaliit, pinapaliit at nilalagyan ng depinisyon. Ito ka. Ganito ka. Ito lang ang alam mo. Hanggang diyan ka na lang.

Sa buhay, maaari kang makasalamuha ng dalawang uri ng tao: una ay ang mga taong makatao at ang ikalawa ay ang mga tagawasak ng pagkatao.

Ang huli ay yaong mga tao na nangmamaliit ng kanilang kapwa, sa salita o sa isipan man. Ang kanilang biktima ay ang mga taong “hindi umano nila katulad.” Ang madalas nga na biktima nila ay ang mga taong hindi marunong mag-ingles. Ang pakahulugan ng mga tagawasak ng pagkatao sa ganito ay bobo o tanga. Ngunit sa paanong paraan naging pamantayan ang pagkaalam sa Ingles ay pagiging matalino na?

Nakababahala ang mga ganitong tao na iginupo ng kababawan at kahangalan.

Hindi nakatutulong ang dami ng bokabularyo sa Ingles sa pagpapaputi ng budhi. Kaya sa susunod na husgahan niyo ang mga taong hindi marunong mag-ingles o hindi madalas gamitin ang wikang ito o hindi tama ang pagkakagamit dito- ay kumuha kayo ng Zonrox at ibuhos niyo sa mga budhi niyo!

Kaya nadaragdagan ang mga taong nawawalan ng tiwala sa sarili, dahil sa kahangalan niyo. Ang sarap pagsasampalin ng Tide Bar (free ad na naman, libreng 1 year supply naman diyan ng Zonrox at Tide o hahaha).spokening dollar

 

 

 

 

 


*I do not own the posted image. All rights belong to its rightful owner.

 

 

 

Rose

Minamasdan ko ngayon ang rosas na ibinigay sa akin kahapon. Anong rikit at sigla ng kulay nito. Anong pula na tila nag-aalab sa pangarap. Anong tapang ng mga tinik sa tangkay. Anong rikit. Anong sigla.

Kahapon lang… oo kahapon lamang anong rikit at sigla niya. Ngunit ngayon, naglaho na na tila hindi ito ang minasdan kong rosas kahapon.

Natalos ko na tulad ng rosas, gayun din ang tao. Ngayon, anong rikit at sigla natin. Ngunit bukas, maaari tayong takasan ng mga katangiang ito.

Dahil tulad ng rosas, ang tao ay tinatalikuran din ng ganda. Nauubusan din ng sigla. At sa huli, tulad ng rosas, ang tao ay nangangawala rin.

Tulad ng rosas… mamumulaklak ka’t tatakasan din ng buhay kinalaunan.

Maaaring abutin ka ng 75 na taon. O maaari rin namang 24 na taon. O maaari rin namang hanggang bukas ka na lang. Hindi natin mababatid. Minsan hindi natin mababatid.

Dahil minsan, ang tao ay tulad din ng rosas na minasdan ko kahapon.


*I do not own the posted image. All rights belong to its rightful owner.