Trust

Minsan, hindi sapat ang mga salita upang ilarawan ang tinatakbo ng ating buhay. Minsan, walang salitang maiuugnay sa kasalukuyang niyayakap ng ating puso’t isipan.

Marami kang nais simulan. Gawin. Tapusin. Ngunit maraming pagkakataon na mapaparaliso ka na lamang nang di mo namamalayan. Mapapabuntung—hininga. Dahil matapos ang ilang araw, ilang linggo at ilang buwan, isa pa ring plano ang mga mithiin mo. Wala pa ring progreso.

Maraming salik ang nasa llikod nito.

At kung ano man ang mga ito, nawa’y maging mahinahon at mapagpasensya ka sa iyong sarili.

Nawa’y matagpuan mo ang kapayapaan, kahit na minsan, mas maingay pa ang iyong isipan kaysa sa iyong kapaligiran.

Nawa’y makita mo sa tuwina ang kabuuan ng iyong layunin. At huwag magpabulag sa mga luha na tumatabing sa iyong paningin.

Nawa’y magpahinga ka sa mga panahong hapo at pagod na ang iyong katawan at isipan. Puwede namang huminto. Huwag lang sumuko.

At kung dumilim man ang iyong paligid at puro pagdududa ang iyong marinig, nawa’y alalahanin mo na ang buhay mo ay isang pagtitiwala na iniatang sa iyo.

Walang sinuman sa atin ang karapat-dapat ng pagtitiwala sa buhay at mga abilidad na ito. Ngunit pinili Niya pa ring pagkatiwalaan tayo.

Tandaan mo…

Kung sa palagay mong wala nang naniniwala sa’yo, may ISA na higit pa sa lahat ang nagtitiwala sa’yo.


*I do not own the posted image. All rights belong to its rightful owner.

Comments
  1. aysabaw says:

    naks nabuhay ka. palalim tayo ng palalim ah he he

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s