REUTERS

Larawan mula sa Reuters

Mula high school, nasubaybayan ko na ang mga laban ni Manny Pacquiao. At hindi maitatanggi na isa siya sa maniningning na pangalan na nagbigay karangalan sa bansang Pilipinas nitong mga nakalipas na taon.

Ngunit tulad ng mga dumarating na bagyo sa ating bansa taon-taon, si Pacman ay dumanas din nito. May mga balita noon na siya ay naging manunugal, nambabae, at iba pa. At sino ang makakalimot sa dalawang talo niya bago ang laban nila ni Brandon Rios? Marahil wala. Lalo na ang knockdown na nasapit niya kay Juan Manuel Marquez.

Ang lungkot ko ng araw na iyun. At nasisiguro ko na hindi ako nag-iisa. Ngunit sa pagkatalo niyang ito, may ilan na iniugnay ito sa pagpapalit niya ng relihiyon. At maging si Mommy D ay ito ang nakitang dahilan. Ang masasabi ko? Napakalaking kalokohan. Minsan ang tao, iuugnay sa kahit na anong mga bagay ang pangyayari na hindi nila gustong tanggapin o paniwalaan.

Mabuti at lumiwanag din ang pananaw ng kanyang ina. Dahil tulad ng pahayag niya at ng asawa ni Pacman, nagbago na ito. At base sa kanila, higit na naging mabuting tao.

Samantala, ika-24 ng Nobyembre, 16 na araw matapos gapiin ni Super Typhoon Yolanda ang ating bansa, dumating ang laban ni Pacman kontra Rios.

Malaki ang implikasyon ng laban na ito. Una, kung kaya pa ba talaga ni Pacman ang lumaban dala ng edad niya na 35 taong gulang? Ikalawa, siya ang simbolo o modelo na inaasahan ng ating mga kababayan na nagging biktima ng super typhoon. Bibiguin ba niya?

Kaya tanghali kahapon, binuksan ko ang radyo at nakinig ng live sa DZBB. Hindi ako nanonood sa pay per view. Sayang pera (kuripot? haha). Imahinasyon lang ang puhunan sa radyo. Sasabihin ng mga commentator: 3 punch combination, upper cut, shot to the body, job, at iba pa. Medyo nagulumihan lang ako noong round 10 na dahil sabi ng commentator: nadulas ang tuhod ni Rios. Iyun lang siguro ang nahirapan akong isipin.

Matapos sa radyo ay pinanood ko na ito sa telebisyon. Sa dami ng patalastas, pwede ka munang maligo o maglinis ng 10 kuko sa paa.

Masaya akong makita muli si Pacman. Malinaw na hindi lang siya preparado sa pisikal na aspeto. Bagkus maging sa mental. Di tulad noong laban niya kay Marquez na gigil na gigil siya na maknock out ito. Kaya sa huli, nagkaroon ng lucky punch ang kalaban at siya tuloy ang natumba.

Sa laban na ito, marami tayong matututunan. Una, magpatuloy na lumaban. Usap-usapan na dapat magretiro na si Pacman at tumigil nang lumaban. Ngunit alam ni Pacman na hindi pa katapusan ng karera niya. Kaya nagpatuloy pa rin siya.

Ikalawa, matuto sa pagkakamali. Base sa nakita ko, maraming pagkakataon na bukas ang depensa ni Rios at maaaring bigyan ni Pacman ng pamatay na suntok. O kaya naman, pagkakataon habang nahihilo pa si Rios ay lalo pa sana niyang kuyugin ng mga suntok. Bagkus, naging mas maingat si Pacquiao di tulad ng huling laban niya.

At ikatlo, piliing bumangon. Sa buhay kapag naranasan mo nang bumagsak, isa sa pinakamahirap na gawin ay bumangon. Babalik at babalik sa isipan mo ang sakit. Maaari ring magdudahan mo na ang iyong sariling kakayahan. Ngunit ang mundo ay magpapatuloy ayaw mo man o hindi. Kaya bakit hindi na lamang piliing bumangon. Lalo na’t ito ang unang hakbang sa magsulong. At kung hindi natuto si Pacman bumangon, marahil hindi niya malalasap muli ang tamis ng panalo.

At tulad ng halimbawa ni Pacman, makakaya nating bumangon. Anumang klase ng bagyo ang danasin natin sa buhay, tayo’y makakabangon.

Comments
  1. haha, ang dami mo talagang magagawa sa dami ng patalastas😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s